Lya Jorissen, Achtmaal, 1952.
Autodidact.
Al vanaf mijn jeugd ben ik bezig met tekenen en schilderen.
Vooral om uitdrukking te geven aan wat ik allemaal zie en meemaak, waarbij ik zo dicht mogelijk bij de essentie wil komen. Daardoor blijf ik meer abstract dan figuratief, al kun je altijd wel benoembare dingen in mijn werken herkennen.
Ik heb een sterke verbinding met de natuur en schilder graag in mooie vrolijke kleuren.
En het liefst ook in wat grotere formaten.
Op 2 augustustus 2010 heb ik een herseninfarct gehad. Mijn spraak, het lezen en schrijven functioneerden niet meer, Na een aantal weken ben ik in het revalidatiecentrum in Breda begonnen met schilderen, samen met de beeldend therapeut. Ik was boos en opstandig om wat mij was overkomen en ik kon mij niet verbaal uiten.
Schilderen was voor mij een uitlaatklep.
Ik heb hierbij verschillende technieken, materialen en kleuren leren gebruiken.
Langzaam is het spreken en schrijven weer teruggekomen. Schrijven van woorden en zinnen gaat steeds beter, maar nog niet goed.
Ik spreek nu nog nasaal, het kost mij veel energie om de woorden goed te vormen. Soms moet ik nog zoeken naar een woord.
Schilderen is voor mij nog steeds een prachtige manier om me te uiten. Het maakt me blij.
Ik werk ook in opdracht en stem me dan af op de persoon en haar verhaal.
Op regelmatige basis geef ik workshops intuïtief schilderen; zie hiervoor ook de website: www.grandmotherlodge.nl
Veel inspiratie haal ik uit de beelden die ik, als grandmother, door meditatie, oefeningen, zweethut en rituelen tot mij krijg.